Budapest

Sia,

Budapest/Boedapest, het land waar je je een allochtoon voelt, een buitenstaander tot zelfs een analfabeet, alleen al uit het feit dat melk ‘tej’ is en de zon er door je huid brandt.

5 dagen ben ik er geweest, de straten afschuimend op zoek naar avontuur. Elke dag was er wel iets te beleven. De eerste dag werden belangrijke straten afgezet. Politieagenten in een rechte-lijn-formatie controleerden al deze straten. Politiehonden, getraind op het vinden van bommen, controleerden elke vuilnisemmer. De bazen tierden en joegen elke mens op hun pad weg naar de zijstraten waar dranghekken stonden en poortwachters. De hitte overviel hen; gekostumeerd met kogelvrije vesten, een hele artillerie aan afweergeschut en  bovenal hun gasmasker trok mijn aandacht. Een vriendelijke ‘inboorling’ (zoals sommige Hollanders de Gentenaren benoemen wanneer ze de stad bezoeken) verklaarde aan ons wat er precies aan de hand was. Blijkbaar was er een gay-pride aan de gang en zorgen zij voor maximale veiligheid en vrijheid. Zo stond ook in ons reisboekje: ‘hevige rellen door gay-pride’. (In link met hun geschiedenis is het heel wat voor hun dat zoiets kan plaatsvinden!) Nou ja, het was wel eens leuk om in het midden van de belangrijkste en drukste straat van Budapest te staan.

Elke dag was er iets waar we verbaasd over waren. Zoals de dag erna. Toen domineerde een stoet van Haré Krishna de straten. Een optocht van muziek en dansende mensen. Een man die de straat veegt voor het geloof dat zal passeren. Mensen die de kar van het heiligdom voorttrokken door de straten. Niet altijd evident, een werker zorgt ervoor dat de kar de hele weg kan vervolgen, door de lantaarns hoog te houden. Af en toe hielden de leden halt om het publiek, dat nieuwsgierig naar al deze kleurenpracht zat te kijken, te overtuigen van hun geloof. Ik vond het indrukwekkend, fascinerend.

Op een andere dag beklommen we de berg in het donker, fascinerend om de stad in al zijn lichtjes en lampjes te kunnen aanschouwen. In de verte van dit alles zagen we de set  van Bruce Willis (Die Hard 5), waar we later ook van dichtbij gaan kijken zijn. De security vond dit minder leuk.

Elke dag het avontuur op je bord, zolang je die jeugdherberg of wat dan ook verlaat. Budapest heeft een waanzinnige geschiedenis (tragisch, maar waar), een modern jasje (zo presenteren zij zich) en is zeker eens de moeite waard. Weet wel: dat een klein woordenboekje of reistipboekje hier best handig is. Zo kan je selectiever te werk gaan als je iets wil gaan bezichtigen of je vraagt je af hoeveel een trein kost of een metro. Geniet!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


Privéfoto’s worden niet getoond, wegens privé.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s